Yorumlu Yorum

Yatmadan Önce..

2011-05-26T16:50:00.000+03:00

Gece yatağa yatarsın, yorganı üstüne çekersin sonra başlarsın..

Mevsim Kış ise ilk yattığındaki soğukluk bir kaç dakika sonra tatlı bir ısınmaya bırakır ya ilginçtir.
"Sabah erken kalkma stresi" diye birşey vardır. Bu stres yüzünden çoğu zaman uyuyamazsın.
Kafanın içinde bir şarkı çalar bir türlü şarkının sonu gelmez. Küfredersin bitsede uyusam diye.
Bütün günün muhasebesini yaparsın bazen; şöyle yapsaydım, şunu deseydim..
Çok sıcak olmuştur, terlemişsindir. Uyku sersemi yastığın tersini çevirirsin.. buz gibi gelir ohhh..
Gecenin bir yarısı acayip çişin gelir. "Ulan şimdi kim kalkacak tutayım biraz daha" dersin sonra dayanamayıp kalkarsın.
Uyumadan önce atarsın "Sabah erkenden kalkacam, duş alacam, tıraş olacam, ..cam, ..cam" sonra kalkamazsın. 2 günlük sakalla leş gibi çıkarsın evden..

Biz Eskiden...

2009-02-05T17:00:00.002+02:00

Siyah önlük giyip okula giderdik.

Kenan Evren o zamanlar Bodrum'da değildi. TV 'de "Netekim, netekim" diye konuşmalarını izlerdik.

Erdal İnönü, Süleyman Demirel taklitlerini ve orjinallerini ayrı ayrı izlerdik.

Turgut Özal ve "İcraatın İçinden" programını hiç kaçırmazdık.

Tanju 'yu Rıdvan 'ı çıplak gözle seyrettik.

Balkona çıkıp büyüteç ile kağıt yakardık.

Hertürlü şeyi teybe çekmeye çalışırdık. TV konserlerini, başka kasetleri, kendi sesimizi vs.

9 voltluk pili büyük bir zevkle yalardık. "Tadı ne kadar ekşiyse pil o kadar dolu demekti."

Cuma gününün son dersinde, son 5 dakika montları giyip zilin çalmasını beklerdik.

Kanal değiştirmek için yada sesi açmak için kalkıp televizyonun yanına giderdik.

Haftanın Yorumu

2009-01-26T15:43:00.001+02:00

"Doğal Gaz çok pahalı, vatandaş ısınamıyoruz diyor.." Sorusuna "Fındık yiyin ısınırsınız !" cevabını veren Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanımız olduğuna inanamıyorum.

Paranoya yaptım, kendimin bile ERGENEKON ' CU olabileceğinden şüpheleniyorum.

Ligler başladı, muhteşem sohbetleri ile birlikte Erman Hoca ve Şansal Abi'ye tekrar hoşgeldiniz diyorum.

Sabah Halleri

2009-01-02T10:00:00.001+02:00

Hiç uzatmadan lafa gireyim, kaçınızın başına geldi? Sabah uyanırsın acayip bir mahmurluk ve maymunluk haliyle, yataktan kalkarsın doğal olarak banyoya gidersin. Ayağa kalktığında farketmezsin ama bir kolun gece öküz gibi üstüne yattığın için uyuşmuştur. Hatta ne uyuşması o artık senin kolun değildir.

Önce çok hoş bir hismiş gibi gelir insana hafif uyuşuk, öbür elinle dokunduğunda hissetmezsin. Ama tuhaf, komik bir durumdur. Biraz uğraşırsın kıpırdatayım diye, bazen hiç yerinden kalkmaz, bazen de kalkar ama sen hareket ettiğini anlamazsın. Lavaboya vardığında o muhteşem an gelir ; elini yüzünü yıkayacaksındır ama nasıl? Kolun kalkmaz ki. Alırsın elini lavabonun içine koyarsın suyu açarsın, soğuk su eline çarpar ama sen yavaş yavaş hissedersin.

Sen o mahmurlukla bu saçma durumla uğraşırken bir yandanda çişin acayip bastırmaktadır. Ancak bir elin sanki senin değildir. Pijamanı (yada ne giyiyorsan) indirmeye çalışırsın bir yandan korkarak ya elimden kaçarsa üstüme başıma işersem diye. Yataktan kalkalı 1 dakika ancak olmuştur. O tatlı uyuşma yerini biraz sancılı bir karıncalanmaya bırakmıştır, hafiften bir acı hissetmeye başlarsın. Daha sonra o sancı bütün koluna yayılır ve sen bu durumdan artık o kadarda memun değilsindir.

Haftanın Yorumu

2008-12-29T15:00:00.000+02:00

Eline bir ayakkabı alıp "Bush'un kafasına atılan ayakkabı buna benziyor.." gibi şeyler gevelediği için ve "Scoty bizi ışınla" moduna girdiği için Ali Kırca ve Show Haber'i artık seyretmiyorum.

Hayatını astorloji vs. üzerine kurup zırvalıklarla yaşayanlara akıl fikir diliyorum.

Arabama çarpıp kaçanı bir bulursam yapacağımı biliyorum.

Dikkatimi Çekti de!

2008-12-07T10:00:00.002+02:00

Dikkatimi çekti de ; hani şu Çetin Tekindor 'un oynadığı son bir reklam filmi var, oğluna öğütler veriyor, bundan sonra yerime sen geçeceksin filan diyor. Reklamın sonunda baba oğul birbirlerine sarılıyorlarya işte o zaman Çetin Tekindor 'dan bir ses çıkıyor "haov" gibi bişi. İlk seyrettiğimde köpek havlıyo sandım... Birde oğlu Trabzon Spor 'lu futbolcu Selçuk İnan ' a benzemiyor mu?

Mekanlar (Apartmanlar)

2008-12-05T10:00:00.002+02:00

Her apartmanda girişte "Lütfen aidatları ödeyelim !!!!" gibi bol ünlemli duyurular bulunur mutlaka. Hatta kimileri ödemeyenleri teşhir eder.

Kapıcı varsa çöp yada aidat toplamaya geldiğinde, bütün zillere basar. Bütün sakinler (bide böyle bişi vardır "Apartman Sakinleri") birden çıkar kapının önüne bi curcuna olur.

Tanımadığın bir apartmanda kapı otomatiği ile ışık düğmesi yanyanadır ve sen yanlışlıkla kapıyı açarsın "Dızzzzaaart" diye aklın çıkar.

Apartmanda herkes daire numarasına göre hatırlanır mesela "3 numaradaki kadın sana selam söyledi" yada "9 numara varya aslında polismiş..." gibi.

Merdivenlerden çıkarken ışık söner sen stres yaparsın ya yanlışlıkla adamın ziline basarsam diye. Basınca da ayrı bir stres başlar acaba bekleyip "pardon yanlışlıkla bastım ben biraz salaaam" mı desem yoksa kaçsam mı diye.

Apartmanın gediklileri apartman içinde yabancı birini görünce hemen sorar "Kime geldiniz, kimi aradınız ?" diye.

Merdivenlerden çıkarken ışık söner elini duvara sürte sürte düğmeyi ararsın o sırada başka katlardan birinden ışığı yakarlar. Bi bakarsın ooha elini gezdirdiğin yerin düğmeyle alakası yok.

Demir Tırtıl

2008-12-01T20:53:00.000+02:00

Demir Basketball

2008-12-01T20:27:00.000+02:00

Videolar

2008-12-01T18:00:00.000+02:00

Videolar

2008-12-01T16:33:00.000+02:00

Demir Berberde

2008-12-01T15:58:00.000+02:00

Videolar

2008-12-01T15:36:00.000+02:00

Videolar

2008-12-01T13:28:00.004+02:00

JR Küçük Kurbağa

2008-12-01T06:13:00.000+02:00

Cool Demir

2008-12-01T04:02:00.000+02:00

Videolar

2008-12-01T03:23:00.000+02:00

Haftanın Yorumu

2008-11-27T16:09:00.009+02:00

Hafta içi gece yayınlanan açık oturum programlarını seyredicem diye yarasa oluyorum.

Bir iskelenin (Karaköy iskelesi) nasıl batabileceğini anlamıyorum.

Futbol maçı seyrederken spiker "Maçtan hemen sonra ..... dizisini seyredebilirsiniz sayın seyirciler.." dediği anda spikeri boğmak istiyorum.

Gazete okurken "Güvenilir kaynaklardan öğrendiğimize göre.." diye başlayan haberlere nedense güvenemiyorum.

Mekanlar (Süper Marketler)

2008-10-15T10:52:00.004+03:00

Evde uzun bir alınacakları listesi yaparsın eksikler için, markete gidersin. Alışverişin 10. dakikasında araba dolmuştur ama listeden daha bir tane bile malzeme eksilmemiştir.

Evde eksik bir iki şey vardır, onları tamamlamaya gidersin. Marketten çıktığında aklına gelir; alacağın şeyi unutmuşsundur, yolda bakkala uğrar eve öyle gidersin.

Dondurulmuş gıda reyonunun yanından geçmek ayrı bir zevk verir sıcak yaz günlerinde "oohhhhh" serin serin..

"2-3 parça bişi alıcam..." diye araba yada sepet almazsın, sonra kucağın dolmaya başlayınca türlü türlü şekillerle geri dönüp alırsın arabayı.

Kasanın hemen sonrasında aldıklarını poşete doldururken, senden sonraki müşterinin hafif bir baskısını hissedersin bazen. Acele dersin o yüzden.

Mekanlar (Oteller)

2008-10-06T17:11:00.009+03:00

Yatağı düzelttiklerinde nevresim ve çarşafı yatağın altına sıkıştırırlar ya, deli olurum. Helede hep yatağa yattıktan sonra farkedersin, kıçın yırtılır yatağın içinde yatarken ayaklarınla ittire ittire. Tam çıktı dersin bu sefer çarşafda yerinden çıkmıştır, bide onu tekrar yerine sokmaya uğraşırsın niyeki..

Bazısı sabah kalkıp yatağını toplar, bende de ayı bir dağınıklık hali olur nasılsa topluyolar diye.

Son zamanlarda iş için gittiğim otellerde daha çok karşılaşır oldum, odaya küçük çikolata yada gofret tarzında ikramlar bırakıyorlar. Canım istemese de sırf beleş diye yerken buluyorum kendimi.

Tabi klas ve yıldız sayısı ile doğru orantılı ama, duş jeli ve şampuan olur ya: Genelde bana ikisi de aynıymış gibi gelir. Bide açarsın kapağını Pril gibi kokar onlar, hafiften bir kıllanırım acaba diye.

Bazı otellerde anahtara bağlı büyük metal bir nesne olur. Otelin logosu, minyatür iskele babası kıvamında. Kül tablası büyüklüğünde olanlarla kaşrılaştım. Amaç nedir anahtarı alıp götürme diye mi yaparlar?

Kimisi anahtarı bırakmaya kıllanır, sanki yedek anahtarları yok muş gibi.

Tatil için gittiğin otelin odası da havuzuda acayip büyük gözükür broşürde. Olimpik havuz beklersin bi bakarsın 10 kişi aynı anda giremez.

Yazın herkes aklından bir kere geçirir "ulan bu kartı koyduğumuz yuvaya bişi sokayımda ben odadan çıktıktan sonra elektrikler gitmesin de klima çalışsın.." diye.

Televizyon kumandası hep problemdir; yoktur sonradan getirirler, vardır pili yoktur, pili vardır çalışmaz, çalışır dibine kadar sokman gerekir vs. vs.

Neden Hep 3?

2008-09-12T16:10:00.006+03:00

Neden hep senin girdiğin sıra değil de öteki daha hızlı ilerler?

Neden hep 2 saat aradıktan sonra beğendiğiniz ayakkabının ayağınıza göre numarası kalmamıştır?

Neden hep "Dikkat et kırarsın !" uyarısından hemen sonra taşıdığın şey kırılır?

Neden hep faturaları ödedikten sonra eve döndüğünde yeni faturalar ile karşılaşırsın?

Neden hep faturalar son ödeme tarihinde yada bir gün sonra eline ulaşır?

Neden hep tıkanık trafikte öbür şeritler daha hızlı ilerler?

Neden hep yere düşen şey senden en uzağa yuvarlanır?

Neden Hep 2? yazısı için tıklayınız...

Neden Hep 1? yazısı için tıklayınız...

Pembeli Abla

2008-09-08T10:25:00.003+03:00

Kafam yine bir reklama takıldı. Hani şu evdeki kadın dışarıya çıkmadan önce camdan dışarı bakıp "hava kapalıymış" diyor şemsiyesini alıp kapıdan dışarı çıkıyor. Karşı komşusu (pembeli abla) da tam o sırada dışarı çıkmaya hazırlanıyor. Kadının şemsiyesini görünce "niye şemsiye aldın akıllım hava günlük güneşlik" gibisinden birşey söylüyor. Sanırım Kosla reklamı olması gerek.

Hatırladınız mı? Hah.

Şimdi gelelim benim takıldığım noktalara;

- Pembeli Abla komşusuna hava günlük güneşlik dediği halde kendisi neden süeter giyiyor?

- Pembeli Abla neden Kosla süeteri ile dolaşıyor? Kosla 'da mı çalışıyor? Yoksa Kosla fahri müfettişi mi? Kaç kişi evde Kosla süeteri giyip de oturuyor?

Kene Paronayası

2008-08-20T08:26:00.007+03:00

Kırım Kongo Kanamalı Ateşi hastlığı taşıyan keneler herkesin korkulu rüyası oldu. Milletçe çok sevdiğimiz piknik ritüelinden uzak durmaya başladık. Tabi bu işin esprisi ancak bizim kene ile mücadele yöntemlerimiz;

Kenelerin bulunduğu ortamlardan uzak durunuz

Paçalarınızı çoraplarınızın içine sokunuz

Haşere ilacı kullanınız

Eee bunları yapınca kene ile mücadele mi etmiş oluyoruz. Yada dernek kurunca;

" Kene ile mücadele için KEN-DER kuruluyor
Son yıllarda Kırım Kongo Kanamalı Ateşi Hastalığı nedeniyle ölümlerin artması üzerine kene ile sürekli ve daha etkin mücadele için dernek kurulacak. " (ntvmsnbc.com)

Ben bu işin uzmanı değilim ama dünyanın başka yerlerinde bu soruna akıllı ve mantıklı çözüm yolu arayan ve hatta bulmuş insanlar mevcuttur. Yoksa bu gidişle haberlerde daha çok duyarız şu meşhur haberi:

" ...... devlet hastahanesinde Kırım Kongo Kanamalı Ateşi hastalığı şüphesiyle 1o gündür tedavi gören bir kişi hayatını kaybetti."

Yahu arkadaş adam 10 gündür tedavi görüyormuş ölmüş, hala KKKA hastalığından şüpheleniyorlarmış.

Ee adam öldü, şüphelensen ne olur !

Yarışmacı Arkadaşlara Başarılar

2008-08-01T17:31:00.006+03:00

Tam olarak hatırlayamıyorum hangi tarihlerde başladı, hangi tarihlerde girdi hayatımıza bu yarışmalar. Eskiden Tele Kutu vardı, Bir Kelime Bir İşlem vardı. En azından seviyeli, düzgün yarışmalardı. Bunları son senelerde başımıza gelen felaketlerden ayrı tutmak lazım. Birde başımıza Jüri diye birşey çıkardılar.

Aklıma gelenleri bir sıralayım şöyle;

Popstar

Halkın Yıldızları

Popstar Alaturka

Türkstar

Biri Bizi Gözetliyor

Gelinim Olur musun?

İkizstar

Benimle Dans Eder misin?

Buzda Dans

Altın Adımlar

Roman Star

Benim Annem Dans Edemez

......

.....

Bunun sonu nereye varacak tahmin edemiyorum. Aslında bir fikrim var ama ilgilenirler mi bilmiyorum. Yeni yarışma format belli Jüri var halk oylaması var. Yarışmanın adıda Kimin ki Büyük ? bence tutar, reyting rekorları bile kırabilir.

Bu Kadar Olmaz Ama !

2008-07-07T13:20:00.003+03:00

Yahu kardeşim bizim bu her fırsatı değerlendirip para kazanma hırsımız sevdamız nereye gidecek? Bu nedir ya?

Türk'üm Doğruyum ....

2008-06-25T10:00:00.000+03:00

Aslında bu tür yazılar hiç hoşuma gitmiyor, çünkü bazıları biz salakmışız da o yüzden bu şekilde davranıyormuşuz gibi gösteriyor. Ancak ben bunun zeka ile ilgisi oluğunu düşünmüyorum. İşim gereği bir çok ülkeye gittim bir çok yabancı ile tanışıp çalışma fırsatı buldum. Sanırım sadece bizim yaptığımız ve bize özgü davranışlar var.

"Kim o ?" Sorusuna "Ben" diye cevap veren tek milletiz.

"Geldin mi?" sorusunu sormadan edemeyiz.

UFO lara taş atmak sadece bizim yapacağımız bir şey.

Çatalı aynı zamanda bıçak gibi kullanmaya bayılırız. (Ben de)

Güzel bir işi överken hakaret hatta küfür (vay o... çocuğu nasıl güzel yapmış) ederek överiz.

Yolda yürüyen bir tanıdık gördük mü, şaka yapmak için arabayı üzerine süreriz.

Bütün faturaları,vergileri son gününde öderiz.

Çaldır kapat yoluyla haberleşebilen bir gençliğimiz mevcut.

Kirli paspasları caddeye atıp geçen arabalara temizletiriz.

Sigara yada çay içeceği zaman çiğnediği sakızı kulağının arkasına yapıştıran sanırım bir tek biziz.

Yemeğin etini ayırıp en son yeriz.

Şehir Efsaneleri Bölüm 4

2008-06-15T10:00:00.003+03:00

Hz. İsa'nın çarmıhına ait çiviler İstanbul 'daymış: Efsaneye göre, İsa peygamberi çarmıhtan indiren havarilerden bir tanesi 2 tane çiviyi saklamış. Daha sonra bu çiviler Bizans İmparatorluğu'nun eline geçmiş. İmparatorluk bu çivileri Çemberlitaş'ın temeline gömdürmüş ve çiviler hala ordayımış.

Vehbi Koç ve Çorapları: Efsaneye göre, Vehbi Koç ölmeden bir süre önce oğlu Rahmi Koç'u yanına çağırıp, "Oğlum, sana vasiyetimdir: ben ölünce beni çorplarımla birlikte gömün" demiş. Rahmi Koç biraz itiraz ettiyse de babasının isteğini kabul etmiş. Ayrıca Vehbi Koç oğluna birde zarf bırakmış ve "ben gömüldükten sonra açarsın" demiş. Gel gelelim gün gelmiş çatmış ve Vehbi Koç ölmüş. Rahmi Koç imama ne kadar ısrar ettiysede tabi imam doğal olarak kabul etmemiş. Başka imam bulmuşlar oda kabul etmemiş ve mecburen çorapları çıkarıp öyle defnetmişler. Aradan birkaç saat geçince Rahmi Koç mektubu hatırlamış, hemen açıp okumuş. Mektupta "Oğlum gördün mü ben ki Türkiye'nin en zengin adamlarından biriyim ama ben bile öbür tarafa bir çift çorap götüremedim" yazıyormuş.

Churchill ve İsmet İnönü: Bilindiği gibi 2.Dünya Savaşı sırasında İngiltere Başbakanı Churchill Türkiye 'nin onların yanında savaşa girmesini istemiştir hatta bunun için Türkiye 'ye gelip İsmet İnönü ile görüşmüştür. Bu işin efsane kısmı ise, Türkiye bu isteği geri çevirdiğinde Churchill, İsmet İnönüye özel ulak ile bir çuval buğday ve çuvalın içinde bir zarf göndermiş. İsmet Paşa çuvalı açıp muktubu okumuş, mektupta "İngilizler bu çuvaldaki buğdaylar kadar kalabalıktır, ayağınız denk alın" türünden bir mesaj varmış. Bunun üzerine İsmet Paşa çuvalın içine bir tavuk koyup içinede bir zarf ekleyip aynı ulakla geri göndermiş. Churchill kendinden emin bir şekilde çuvalı açınca karnı şişmiş tavuğu ve bir avuç buğday ile birlikte bir zarf görür. Zarfın içindeki notta "Bir tavukla başa çıkamayan İngiltere'den niye korkalım" diye bir mesaj varmış.

Yap da Görelim !

2008-06-13T11:00:00.001+03:00

Reklamlarda görüpte nasıl yapılığını tam çözemediğim yada deneyip deneyip yapamadığım bir sürü şey var. Şimdi bu reklamların gerçekleri yansıtması gerekmiyor mu?

Diş macunu reklamlarında diş macununu bir sıkarlar böyle "NIKE" logosu gibi olur süper pürüssüz. Çok denedim başaramadım.

Traş bıçağı reklamlarında adam jileti bir yanağından öbür yanağına durmadan, "fıyt" diye kaydırır ya hani. Gerçek hayatta denemeye tırsarım mesela bütün derini yüzebilirsin sanırım.

Bir bayan olarak korku filmi seyretmeye yandaki zibidi kılıklı komşuna gidemezsin sanırım. Ne olacağı belli olmaz.

Şehir Efsaneleri Bölüm 3

2008-06-10T10:00:00.004+03:00

Kırkpınar Efsanesi: Orhan Gazi’nin Rumeli’yi ele geçirmek için düzenlediği seferler sırasında, kardeşi Süleyman Paşa 40 askerle Bizanslılar’a ait Domuzhisar’ın üzerine yürür. Baskınla burasını ele geçirirler. Öteki hisarların da ele geçirilmesinden sonra, 40 kişilik öncü birlik geri dönerler ve şimdi Yunanistan’ın topraklarında kalan Samona’da mola verirler. 40 cengaver burada güreşe tutuşurlar. Saatlerce süren güreşlerde, adlarının Ali ile Selim olduğu rivayet edilen iki kardeşin bir türlü yenişemedikleri görülür. Daha sonra bir Hıdrellez gününde, Edirne yakınlarındaki Ahıköy çayırında aynı çift yeniden güreşe tutuşurlar. Bütün bir gün güreşmelerine rağmen yine yenişemeyen kardeş
pehlivanlar, gece boyunca da mum ve fener ışığında mücadelelerini sürdürmeye devam ederler. Ancak solukları kesilerek oldukları yerde can verirler.Arkadaşları onları aynı yerdeki bir incir ağacının altına gömerek oradan ayrılırlar. Yıllar sonra ise aynı yere gittiklerinde iki pehlivanın mezarlarının bulunduğu yerde gür bir pınar görürler. Bundan sonra halk orada yatanların anısına o yöreye, “KIRKPINAR” adını verirler.

Gizemli El Efsanesi: Efsaneye göre, At Meydanı’nda bulunan Dikilitaş’ın dibinde bakırdan tılsımlı bir el varmış. Hangi tüccar İstanbul’a bir mal getirecek olsa doğru Dikilitaş’a gider, mala biçtiği değerin tutarını elin içine koyarmış. Bu bakır el, getirilen malın gerçek değerini, avucunu kapatarak bildirirmiş. Günlerden bir gün, Anadolu’dan gelen bir tüccar, satmak üzerinde yanında getirdiği bir atla birlikte Dikilitaş’a gelmiş ve atın bedelini söylemiş. “On bin akçe”… Sonrasında da bakır ele parayı saymaya başlamış. Ancak, konulan para kırk akçeyi bulduğunda el kapanmış. Attüccarı çok öfkelenmiş bu duruma. “Kırk akçe ne demek? Ben bunu on bin akçeye bile vermem. Ben bu eli şöyle yapar böyle ederim” diyerek önce sövüp saymış, sonra da hırsını alamayıp bir vuruşta eli kırmış. Çevredeki kollukçular hemen adamı yakalayıp anında boynunu vurmuşlar. İki gün geçmeden de at ölmüş, derisi de kırk akçeye satılmış.

Tahta Kılıç ve İstanbul 'un Fethi: Efsanete göre II. Sultan Mehmet’in kuşatma günlerinden bir gün, Tanrı bir meleğini Agapios adındaki bir keşişe gönderir. Melek, getirdiği tahta kılıcı Agapios’a verir ve bunu Bizans imparatoru Konstantinos Paleologos’a vermesini söyler. Bu kılıç sayesinde Türkler şehri alamayacaklardır. Keşiş Agapios, kendisine verilen ilahi görevi yerine getirmek üzere hemen Bizans sarayına gider ve imparatorun huzuruna çıkarak;“Yüce Tanrımız bu kılıcı size gönderdi efendimiz. Bu kılıcı alın ve onunla düşmanınız Türkleri yok edin!”Konstantinos Paleologos kılıcı alır, ama tahtadan yapılmış olduğunu görünce müthiş öfkelenerek keşişe bağırır:“Benim elimde şanlı Davud’un her savuruşta dört mızrak boyu uzayan olağanüstü kılıcı var. Bu tahta kılıç ne işime yarar ki!”Saraydan kovulan ve kalbi kınlan keşiş, o üzüntü ve kızgınlıkla doğruca genç Türk padişahının huzuruna çıkar, hikâyesini anlatarak tahta kılıcı ona sunar. Genç padişah kutsal armağanı büyük bir sevinçle kabul eder. Kısa bir süre sonra Bizans düşer, genç Türk padişahı böylece “Fatih” olur…

Haftanın Yorumu

2008-06-09T09:21:00.006+03:00

Hafta sonu kahvaltı, gazete, çay üçlemesini çok seviyorum.

Yaşamdan Dakikalar 'ı seyredip "Ulan amma sanat etkinliği var, hıyar gibi hiç birine gitmiyoruz" diye hayıflanıyorum.

Pazartesi günleri hafta sonu değerlendirmesi şeklinde geçen Futbol sohbetlerine bayılıyorum.

Günün büyük bir kısmı bizi arabeske boğan üst kat komşumu yakalarsam ne yapacağımı iyi biliyorum.

Kalabalık ortamlarda sevgilileri ile telefonda fısır fısır konuşanlara deliriyorum.

Yurdum İnsanı

2008-05-29T16:37:00.003+03:00

Tiplemeler

2008-05-21T15:06:00.002+03:00

Bütün evrakı, parayı,nüfus cüzdanını, herşeyini gömlek cebinde taşıyan adamlar vardır.

Sigara paketini çorabında taşıyan adamlar vardır. (Herhalde hala vardır.)

Cep telefonunu ters çevirip telsiz niyetine bir konuşup, bir dinleyen adamlar vardır.

Cep telefonunun telefon rehberini kullanamadıkları için, cebinde küçük bir telefon rehberi taşıyan adamlar vardır.

Arkadaşlarına hep acayip isimlerle (aku, hacı, hoca, kanki, eleman, moruk vs..) seslenen adamlar vardır.

Bide Bunlar Vardı 2

2008-05-13T13:58:00.013+03:00

Yoğurtçu amcalar vardı. Ellerinde çan, omuzlarına asılmış genelde mavi renkli yoğurt kapları. Nasıl kaymak olurdu o yoğurtlarda yaa.

Kağıt pipetler vardı. Gazoz şişesinin içine daldırır içmeye başlardık, eğer biraz fazla zaman geçirirsen pipetin ucu ıslanır, ezilirdi. O zaman çek çek gelmezdi gazoz...

Çokomel diye bişii vardı (Gerçi sanırım hala var). İçi yumuşak, süngerimsi bir malzeme ile dolu dışı çikolata kaplı. Ama asıl önemli olan hatıra bunların ambalajı ; yaldızlı jelatin denilen şeyi niyeyse düz bir zemin üzerinde tırnak yardımı ile ütüler gibi yapıp defterlerin aralarında falan saklardık. Aradan belli bir süre geçmesine rağmen hala çikolata kokardı.

İlkokul sıralarındaydı sanırsam, böyle kalem şeklinde pastel boyanın alternatifi olan bir boya vardı. Pastel boya gibi bulaşmaz, gerektiğinde kalemtıraş ile açılabilirdi. Ancak boya kalitesi olarak Pastel boyanın eline su dökemezdi. Birde "zehirsiz bunlar" diye bir geyik vardı. Bunları yiyen tipler vardı "kıtır kıtır", sanırım bende denemiştim tadı bişeye benzemiyordu.

Önceki Bide Bunlar Vardı yazısı için tıklayın...

Neden Hep 2 ?

2008-05-01T09:35:00.004+03:00

Neden hep televizyonda önemli bir maç varken yada süper bir film seyredecekken elektrikler gider?

Neden hep telefon çalar, çalar, çalar sen tam açtığında arayan telefonu kapatır?

Neden hep arabanın silecek suyu camın tamamen çamur olduğunda biter?

Neden hep kalemlikteki bütün kalemler yazmaz?

Neden hep yağ, reçel sürdüğün ekmek dilimi kuru tarafının değil de yağ ve reçel olan tarafının üstüne düşer?

Neden hep arabanı yıkatır yıkatmaz yağmur yağar?

Önceki Neden Hep yazısı için tıklayın...

Reklamlar

2008-04-09T11:32:00.010+03:00

Reklam sektörüne özel bir ilgim var hele televizyon reklamlarına ayrı bir ehemmiyet gösteriyorum. 80 'li yıllardan hatırladığım ilginç reklamlar vardı. Zamanında olay olmuş çok konuşulmuş, ilginç reklamlar;

İşbankası Reklamı: Arzum Onan oynuyordu insanların vicdanı, sağduyusu gibi bişiydi. İnsanların kulakların habire bişeyler fısıldayıp duruyordu. Hatta Uğur Yücel'i (sanırım Uğur Yücel 'di) Papua Yeni Gine 'den gelen iş adamlarıyla "hom kem teto" filan diye konuşturuyordu. O zamanlar çok aramıştım atlasta "Papua Yeni Gine neresi lan" diye. Bir de adamların resmi dilinin İngilizce olduğunu öğrendiğimde yıkılmıştım ama neyse.

İmar Bankası Reklamı "Macit Beni Otomobillendir": Star televizyonunun ilk zamanlarıydı sanırım (zaten aralarındaki ilişkiyi sonradan kavradım), bir kadının ayakları gözüküyordu. Kocasına "Macit beni otomobillendir" diyordu. Artık adam otomobillendirdi mi yoksa otomobillendirmedi mi bilmem.

Pepsi Reklamı:

- Selam Pepsi var mı?

- Yok

- Nerde bulabilirim ?

- 100 km ilerde (hahaha) vereyim mi bi tane?

- Yok ben benzin alayım. (Nası geçirdim ifadesi)

Pınar Peynir Mayası: Bu reklamı seyredipte peynir mayası almadım hiç alan var mıdır acaba?

- Peynir mayasız olmaz,

- Mayasız olgunlaşmaz,

- Pınar ile mayalanan, peynire doyum olmaz,

- Pınar, Pınar, Pınar.....

Haftanın Yorum'u

2008-03-28T11:45:00.001+02:00

Ana haber bülteni sunacak (Mehmet Ali Birand, Ali Kırca, Uğur Dündar,..) başka ünlü adam kalmadı sanıyorum.

Maçın skorunu merak edip radyoyu açtığında spikerin lafı uzatıp bir türlü skoru söylememesine deliriyorum.

Televizyon reklamlarında ekranın altından jet hızıyla geçen karınca duası gibi küçük yazıları okuyamıyorum.

Sahte Rolex, Viagra, vs.. satan spam maillerden bunalıyorum.

Geyiğim, Geyiksin, Geyik

2008-02-25T17:15:00.001+02:00

Herkesin her zaman yaptığı geyikler vardır, hiç bitmez, bitemez bitmesi düşünülemez....

Sen bu akşam bizde kal olur mu?

Misafirliğe gelen ailenin küçük, sevimli bir çocuğu vardır. Akşam aile kalkarken ev sahibi hemen yapıştırır "Sen bu akşam bizde kal olur mu?". Niye ki? çocuk istese anası babası izin verecek mi?

Kar topluyo kar.. (Örneğe gerek var mı?)

Alıcan bi tane kamyon ezeceksin hepsini !

"ulan bi tane kamyon alıcan bunların hepsini ezecen acımadan"

Yağsın yağsın barajlar doluyor. (Müthiş,hem son zamanlarda yine moda)

Her işin başı sağlık !

Sana 10 Milyar verseler....

Beton ektisi.

"Usta bu kadar yüksekte suya atlarsan beton etkisi yapıyomuş."

Aslında buralara Eylül 'de gelmek lazım.

Bu geyik tatil yörelerine her zaman Temmuz-Ağustos aylarında gidenlerin söyleyip sonra hiç uygulamadığı türden bir geyiktir.

Damar damar üstüne bindi.

Ooo gece daha yeni başlıyo beyler..

Yaz Gönder Cebine Gelsin

2008-02-20T13:17:00.006+02:00

Son zamanlarda sizinde dikkatinizi çekmiştir, her şeyi cep telefonları ile ilişkilendirme modası mevcut. Örneğin televizyonda film seyrederken çalan müziğin ismi alt yazı olarak geçiyor, "XXX yaz 3399 ' a gönder cebine gelsin" diye. Tamam teknoloji, insanlar yararlanıyor; müzik - cep telefonu ilişkisi güzel birşey. Ama inanılmaz şeylerde yapılılıyor:

Arkadaş yaz gönder, kız arkadaşın olsun ! (Ohaaaa)

Polis yaz gönder polis telsizi sesi cebine gelsin ! (Niye ki?)

Eşek yaz gönder...

Kedi yaz gönder...

Siz bunları şaka zannediyorsunuz değil mi? Ben bu yukarıda yazdıklarımın hepsini kendi gözümle gördüm. Ama geçen gün gördüğümün eline hiç birisi su dökemez.

"CADI yaz gönder gerçek CADI sesi cebine gelsin" haydaaa.

Ya kardeşim;

Birincisi CADI sesini kim ne yapsın, ikincisi CADI nedir sesi nasıldır? Üçüncüsü gerçek CADI sesi dediğin nasıl birşeydir, nerden buldun gerçek CADI yı?

Hey Allahım akıl fikir ihsan eyle.

İlginç Adamdı Vesselam !

2008-01-30T09:38:00.000+02:00

Şarkılarının sözleri her zaman muhteşemdi.

"Dinleyin ağalar, dinleyin beyler.
Üç günlük dünyada, üç kuruşluk mala gönül verenler."

İşte "OSMAN" ve BARIŞ MANÇO

Oğlumun Fotoğrafları (JR)

2008-01-21T10:08:00.001+02:00

Diğer fotoğraflar için aşağıdaki linke tıklayabilirsiniz.

(Click on the bellowed link for rest of the pictures)

http://picasaweb.google.com.tr/ugurcavdaro/DemirCAVDARO

JR Kontrolde

2008-01-21T10:05:00.000+02:00

JR Kontrolde

Satıcı Ayağı

2008-01-11T11:09:00.000+02:00

Hani derler ya "Bana satıcı ayağı yapma !" diye. Satıcı adamın malını övmesi yada süslemesi kadar doğal birşey olamaz. Mesela "Kuzu kestane, hormonsuz domates, süper patlıcan, çay şekeri karpuz,....." bunlar normal öyle değil mi?

Son zamanlarda gıda sektöründeki ürünlerde bir doğallık, sadelik, el değmeden üretilmişlik, çiftlikten masanıza sloganları aldı gidiyor. Ben buna karşı değilim bence de herşeyin doğalı daha iyidir tabi. Ancak lütfen üstteki resme dikkat edin!

"Doğal Süt" ne demek abi bu? Süt zaten doğal bir olay sonucu ortaya çıkıyor. İnek otu yiyor, süt veriyor. Benim bildiğim kadarı ile henüz "sentetik süt" diye bişi zaten yok. Sanırım inekler olduğu sürece ihtiyaçta yok.

Haftanın Yorumu

2008-01-05T20:30:00.000+02:00

Gergoe Clooney 'i bulup eline Abdullah Gül fotoğrafı tutuşturan zihniyete sövüyorum.

Kuru sıkı tabancayla ateş edilmeye çalışılmış şahsiyetin yarı çıplak fotoğrafının altına "KURŞUNLANDI!!" diye başlık atan gazeteyi, gazeteciyi yuhalıyorum.

Tanıtıcı reklam ve reklam arasındaki farkı anlamıyorum.

Cebe gelen kredi ve indirim sms lerinden tiksiniyorum.

Buzda dans ve bilimum benzerlerinin artık bitmesini diliyorum.

Bay Yanlış ve Doğru Ahmet

2007-12-05T11:19:00.000+02:00

Eveeet TRT 'nin müthiş yapımlarından biriydi. Çocuklara trafik kurallarını öğretmeyi amaçlıyordu sanırım (hani başarılı da olduğunu söyleyebilirim). Bay yanlış vardı, Erol Günaydın oynuyordu. Bu Bay Yanlış'ın tam olarak ne iş yaptığını çözememiştim, sanırım işi gücü olmayan kendini trafikte yapılmaması gereken ne kadar haraket varsa onları itina ile yapmaya adamış birisiydi. Mesela E5 de at arabası ile dolaşmak, koyunlar ile E5 de karşıdan karşıya geçmek, arabaların arasında top oynamak gibi takıntıları vardı. Doğru Ahmet 'te nedendir bilinmez E5 te nöbet tutar bu akıl almaz haraketleri yapan Bay Yanlış ' a "Yanlışsınız Bay Yanlış" gibi bir laf edip doğrusunu anlatırdı. Sonrada Bay Yanlış cebinden kırmızı bir elma çıkarıp Doğru Ahmet'e verirdi.

Mesela bu Bay Yanlış bir gün bisikleti ile kamyonun arkasına takılmış giderdi (ve ne hikmetse Doğru Ahmet'in önünden geçerdi), öbür gün bomboş yolda karşıdan karşıya geçerken zorlaya zorlaya arabanın altında kalmaya çalışırdı falan.

Unutamadığım iki tane şey vardı:
Birincisi bu ikili yaz ortasında gece yol kenarında yürürken, beyaz atkı ve beyaz bere takıyorlardı (arabalar bunları görsün diye).

İkincisi bi gün gene Bay Yanlış dallamalık yaparken başka bir çocuk gelip bunu uyarıyo, ama bu çocuğun adı Mehmet. Bay Yanlış soruyor "Ahmet nerede Mehmet?" Mehmet cevap veriyor "Ahmet büyüdü, lise öğrencisi oldu." yani bir nevi artık ben senin nöbetini tutacağım diyordu.

Bi Alışveriş Bi Fiş, Bi Alışveriş Bi Fiş

2007-12-03T10:51:00.000+02:00

Hani TRT 'de eğitici programlar ve parodiler vardı. Erol, Bay Yanlış ve Doğru Ahmet, Can ile Tomtini , vs.. İşte onlardan bir tanesini hatırladım da;

Ali Atik ve Ayşegül Atik diye bir çift vardı hani, bunlar karı kocaydı sanırım. Bu eğitici filmler arasında hatırladıklarımdan birisi hala sloganı hatırlıyorum "Bi Alışveriş Bi Fiş, Bi Alışveriş Bi Fiş".

Bunlar bir işyerindeydi galiba, Ali Atik patron yada müdürdü. Ayşegül Atik 'de çalışandı.

Müdür kadını çağırıp "Akşam misafir gelecek al bu listeyi git alışveriş yap ama fiş almayı unutma." diyordu. Kadında "Ama bu listede fiş yokki" falan diyordu. Yani özetle kadın salaktı, adam da fiş almayı unutma diyordu. Sonra kadın alışverişe gidip, kuruyemişçi, elektrikçi arasında mekik dokuyordu. (Ayrıca akşam misafire kuruyemiş ikram eden zihniyeti anlamamıştım.) Sonra ofise gelince torbayı boşaltıp, "Bi Alışveriş Bi Fiş" diyerek elektrik fişlerini çıkarıyordu. Adam sinirlenip "Bu ne, ben sana satış fişi al demiştim" diyordu. Kadında "Ben yapınca alışverişi, zaten alıyorum satış fişi" gibi kafiyeli birşey söyleyip mesajı veriyordu. Salaklar bile fiş alıyor, artık sende alırsın herhalde.

Cinayet Dosyası (Jessica Fletcher)

2007-11-29T16:05:00.000+02:00

Hatırlar mısınız bir dizi vardı. Sanırım "Cinayet Dosyası" adıyla gösteriliyordu TV'de. Yaşlı bir teyze vardı, adı Jessica Fletcher idi küçük bir kasabada otururdu eğer yanlış hatırlamıyorsam cinayet romanları yazıyordu görünüşüne bakılırsa çoktan bunamış olması gerekiyordu.

Ancak bu mühim şahsiyet her nasıl oluyorsa her hafta bir kasabaya gider, bu gittiği kasabada mutlaka bir cinayet işlenir. Polis, dedektif vs. olayı çözemez teyzemde olaya el atardı. Cinayet romanları yazmanın getirdiği bilgi ve her hafta bir cinayeti çözmesi sebebiyle olsa gerek olayı şıp diye çözer, katili de herkesin toplandığı kalabalık bir odada; cinayetin bütün detaylarını anlatarak ifşa ederdi. Katil ortaya çıkınca hemen suçunu üstlenir ağlamaya falan başlardı.

Kadın lanetli gibi birşeydi, insanın her gittiği yerde bir cinayet işlenir mi kardeşim. Ayrıca bunun kuzeni, yeğeni boldu. Arada bir "Jessica Hala valla ben suçsuzum, gel beni kurtar !" diye bu teyzemden yardım isterlerdi.

Muhteşem İkililer

2007-11-23T21:35:00.000+02:00

Kuru & Pilav
Tanju & Rıdvan
Beste & Güfte
Rakı & Balık
Kuzen Lary & Kuzen Balki
Döner & Ayran
Dempsey & Makepecae
Çay & Simit
Oya & Bora
Cart & Curt
Kemal Sunal & Şener Şen
Köfte & Piyaz
Tom & Jerry
Sinema & Patlamış Mısır
Metin Akpınar & Zeki Alasya
Çilek & Krem Şanti
Ahmet Çakar & Kazım Kanat
Midye Tava & Bira
Emel & Erdal
Zeytin & Peynir
Rocksteady & Bibop
Adana & Şalgam
Erkan Oğur & İ.Hakkı Demircioğlu
Cips & Kola
Temel & Dursun
Erik & Tuz
Ken & Ryu
Türk Kahvesi & Sigara
Erdoğan & Gül

Bide Bunlar Vardı..

2007-11-13T21:59:00.000+02:00

Çim adamlar vardı, kafasında çorap geçirilmiş patates gibi acayip bir yaratıktı. Ben hiç almamıştım ama arkadaşlarımın vardı.

Otomatik Kalem Kutusu diye birşey vardı, bööle üzerinde 3-4 tane düğme olurdu. İsviçre çakısının kalem kutusu hali gibi birşeydi. 1 e basında kalemtraş açılır, 2 ye basınca cetvel çıkar falan. Daha sonraları yalama olurdu, dersin orta yerinde "zoynk" diye açılırdı kendi kendine.

Ya adını hatırlamıyorum ama seyyar satıcılar okul köşelerinde satardı bunu, böyle küp şeklinde mum gibi bişiydi önce beyaz kağıda sürerdin bunu sonra gazeteyi, dergiyi bu sürdüğün yerin ürezine bastırıp elinle üzerinden geçerdin veeee birden resim senin kağıdına geçmiş. Hala anlamam nasıl çalışıyordu alet.

Daha geriye gidersek ilkokul yıllarına beslenme çantası diye birşey vardı, böyle ayrı ayrı gözleri olurdu. Detaylara girmiyecem ama sabunlu bezin konduğu ayrı bir kutu olurdu, o yüzden de o çanta mis gibi sabun kokardı. Bir de içiçe geçen halkalar şeklinde renkli bardaklar vardı katlanıyordu.

Gazeteler bir ara kartondan ev araba veriyorlardı ya (kabile evi, Safranbolu Evleri, ..) falan, unutmuyorum kartondan "Naim Süleymanoğlu" verdiler adamlar tam adam rekorlar kırdıktan sonra.

Melamin tabaklar vardı. Yere düşünce kırılmazdı, ama zamanla çizilip çatlardı.

Saatli kalemler vardı, hani metalden acayip ağır olurdu. Bildiğin tükenmez kalem aslında ama tepesine yakın bir yerde dijital saat vardı. Düğmesine basınca basızında ışık yanar bazısında tarihi gösterirdi. Bunlar hiçbir yerde satılmazdı, herhalde eşantiyon, hediye falan gelirdi millete.

Yerli Malları Haftası vardı, ben bu organizasyonu ilk başlarda yemek içmek için bahane gösteriyorlar zannediyordum. Sonraları anladım mevzuyu....

Şehir Efsaneleri Bölüm 2

2007-11-12T12:00:00.000+02:00

Aslında Ölüymüş
Efsaneye göre taksicinin biri, yağmurlu ve soğuk bir gecede genç bir kızı yoldan alır. Götüreceği yere kadar götürür. Kız bahçeli büyük bir evin kapısında inmek ister, taksici yağmur ve soğuktan dolayı kıza ceketini ödünç verir ve yarın sabah geçerken alabileceğini söyler.Kız araban iner, bahçeden geçer ve eve girer.

Ertesi sabah taksici evin kapısını çalar, kapıyı yaşlı bir teyze açar. Taksici durumu anlatıp ceketi ister. Kadın çok sinirlenerek kendisiyle dalga geçmemesini ister. Nedenini anlayamayan taksici ısrarcı olunca; teyze içeriden kızının fotoğrafını getirerek 10 sene önce öldüğünü söyler ve taksicinin gitmesini ister. Taksici kafayı yer fakat hala ısrarcıdır, bunu üzerine teyze taksiciyi kızın mezarına götürür ve dumur. Taksicinin ceketi kızın mezar taşının üzerindedir.

Trafik Işıklarının Şifresi
Düğmesine basıldıktan 20 saniye sonra yayalara yeşil yakan trafik lambalarının gizli bi şifresi varmış. Sadece MİT ajanlarının bildiği bu şifre, trafik lambasının hemen yeşile dönmesini sağlıyormuş. Şifre, ’uzun, uzun, kısa, uzun, kısa’ basmakmış. Uzun 2, kısa ise 1 saniye olacakmış. Ancak şifreyi normal biri girmeye çalıştığında, saniyeleri tutturamadığından işe yaramıyormuş. MİT ajanları doğru şekilde basmayı öğrenebilmeleri için üç gün, üç gece özel eğitimden geçiriliyormuş. Bu şifre olayı, ajanlar takip sırasında trafiğe takılıp kendilerini deşifre etmek zorunda kalmasın diye yapılmış.

Mimar Sinan’ın Mektubu
Birkaç yıl önce, Süleymaniye Camii'nin yıkılma tehlikesiyle karşı karşıya kaldığı anlaşılmış. Eğer çözüm bulunamazsa, koca cami kısa bir zaman içinde yıkılacakmış. Caminin tüm taşıyıcı yükü kemerlerindeymiş. Bu kemerlerin ortalarında bulunan kilit taşları zamanla aşınmış. Ama elde yazılı bir proje olmadığı için nasıl değiştirileceği bilinmiyormuş. Hemen Türkiye’nin en yetkin mühendis ve mimarlarından oluşan bir heyet oluşturulmuş. Ortaya bir sürü fikir atılmış. Her kafadan bir ses çıkmış ama sonuç alınamamış. Tartışmalar sürerken caminin içinde büyük bir karmasa sürüyormuş. Ülkenin çeşitli bilim kuruluşlarından bir sürü mimar, mühendis kemerleri inceliyormuş. Bu adamlardan biri ortalarda dolanırken, kazara, gizli bir bölme bulmuş. Bölmede, üzerinde eski yazı olan bir not varmış. Uzmanlara inceletilen kâğıdın orijinal olduğu belgelenmiş. Bu kâğıt parçası bizzat Mimar Sinan’ın imzasını taşıyan bir mektupmuş. Mektupta yazılanlar tercüme ettirilince ortaya söyle bir metin cıkmış. "Bu notu bulduğunuza göre kemerlerden birinin kilit taşı asindi ve nasıl değiştirileceğini bilmiyorsunuz." Koca Sinan, kademe kademe, kilit taşının nasıl değiştirileceğini anlatıyormuş. Bu oyuk içinde yer alan bir sise ve sise içindeki notta şöyle bir şey yazıyormuş: "Her kim bu tas eskidiğinde yenisiyle değiştirmek isterse; eski taşın yerine takılacak yeni kilit taşının iki tarafından yağlı iple taşı bir taraftan sokup öteki taraftan çeksin ve sonra ipin dışarıda kalan kısımlarını kessin". Heyet Sinan’ın söylediklerini aynen yapmış. Süleymaniye Camisi böylelikle kurtarılmış. Bu mektup su an Topkapı Sarayı’nda saklanıyormuş.

Bir Berber Bir Berbere Gel Beraber...

2007-11-07T12:00:00.000+02:00

Berberler ve berber dükkanları benim için hep ayrı bir öneme sahip olmuştur nedense. Belki bana göre eğlenceli yerler olduğu için, sohbet muhabbet olduğu için yada memleketin nabzı tutulduğu içindir belkide. Ama berber veya berber dükkanı ayrıntıları, malzemeleri her zaman müthiştir.

Saçlar kesilmiştir, berber kafanı yıkayacaktır lavaboya doğru eğilirsin önce sıcak suyu bir açar sen tam "Yandım anam" diyecekken suyun sıcaklığını ayarlar rahatlarsın.

Saçlar yıkanırken adam senin suratını da yıkarya ilginç bir durum olur aslında adamın biri senin suratını okşaya okşaya yıkıyor, hep tuhaf gelmiştir bana.

Sürekli gittiğin berber sana "Nasıl olsun abi ?" diye sormaz genelde ama sorarsa "Her zamanki gibi" demek acayip hoşuma gider.

Kesim işlemi bittikten sonra enseyi göstermek için aynayı eline alıp "Nasıl olmuş abi?" diye sorar ya hani aslında ne gereksiz bir sorudur. "Beğenmedim anam geri yapıştır" diyemeyeceğin için sadece kafa sallayıp "Hımm" dersin.

Eğer bir nedenle her zaman gitiğin berberden başkasına gitmişsen, "Abi sen ne işle uğraşıyosun ?" sorusuna karşılık olarak "Peki sen ?" sorusu hep dilimin ucuna gelir, sonra salaklık olduğunu anlar vazgeçerim.

Kimileri "Yıkıyayım mı?" sorusuna "Yok zaten ev şurda, gidip bi banyo yapıcam zaten" cevabını verir.

Kafayı yıkadıktan sonra kulaklara pamuk sokup kurcalar ve yere atmadan önce mutlaka bi pamuklara göz gezdirir bütün berberler niye ki? Acaba "Uff amma da kirliymiş lan.." diyemi düşünürler.

Kafanı mutlaka Blendax,Clear,Pantene gibi ünlü markaların şişelerinin içine bidonlardan doldurulmuş acayip bir şampuanla yıkarlar sonrada "Abi orjinal bu" derler. Ulan nerden buldun muz aromalı Blendax şampuanı.

Saçın kesilirken arkada sıra bekleyen herifle mutlaka gözgöze gelirsin, tuhaf bir durumdur. Türlü türlü mimik yaparsınız birbirinize.

Hani sıra beklerken söylenen çay varya; hah o tam sen koltuğa oturup önüne önlük bağlandığında gelir. Sen çaydan bir yudum alırsın sonra berber girişir saçlara, arada bir geri çekillip bakarya hani, sen o anı kollarsın tam o sırada saldırıp bir yudum daha çekersin çaydan ağzın yanar çaydan da birşey anlamazsın.

Berberlerde iki şey törenle yapılır adeta; usturaya jilet takmak, kulak kıllarını yakmak için ispirtolu pamuk hazırlamak. Önce eski jilet ustura tezgahın kenarına sürtülerek çıkarılır, sonra yeni jilet kağıdından çıkarılır. Boylamasına ikiye bölünür ustalıkla sonra sağından, solundan iki küçük parça kırılır "Çıt,Çıt" diye. Bütün berber dükkanı sessizleşir bunu izler ve son hamle jilet usturaya takılır. İspirtolu pamuk da böyledir, acayip bir tel parçasına pamuk sarılır, ispirtoya batırılır ve genellikle şofbenin pilot ışığında tutuşturularak işlem başlar.

Velhasıl kelam ilginçtir berberler......

Hasta Olduğum Hareketler

2007-11-06T21:00:00.000+02:00

Kalecilerin topu tek elleri ile kavramasına

Haberlerde canlı bağlantılarda, spikerlerin konuşurken ellerini kulaklarındaki telsizlere götürmelerine ve kafalarını yana eğmelerine

Minübüs şöförlerinin elinin tersiyle vurarak vites değiştirmesine

Yeni transfer futbolcuların, forma giyip antreman sahasında ayağının yanıyla top sektirmesine

İnsanların küfürle sevilmesine (Vay o.çocuğu nasıl vurdu topa be!)

İnsanların birbirini kaldırmak suretiyle bellerini kütürdetmelerine

Asansör Manzaraları

2007-11-05T10:00:00.000+02:00

Bazıları asansöre binerken arkadan birinin geldiğini farkedince hemen hızlanır asansöre yalnız binmek için.

Bazıları asansördeyken diğer insanlara bakamaz hep havaya,yere yada kaçıncı katta olduğunu gösteren göstergeye bakar sürekli.

Nedense asansöre binenler koşe kapmaya, kıçını duvara yaslamaya çalışır. Sanki millet birbirinin kıçını mıncıklıyo asansörlerde.

Sanki çağrı düğmesine çok basınca yada basılı tutunca çabuk geldiğini zanneder bazıları.

Asansör dediğin aynalı olur, o aynaya bakarak sivilce sıkılır, burun karıştırılır. Hiç birşey yapmasan dişlerine bakarsın en azından.

Asansör beklerken hararetle devam eden sohbet, kabine binince birden kesilir. İnince kaldığı yerden devam eder nedense.

Çocukluk Oyunları 2

2007-11-01T00:05:00.000+02:00

Geçen ay yayınladığım Çocukluk Oyunları adlı yazıyı çok beğenenler oldu. Neden şundan bahsetmedin, birde şu oyun vardı diyenler oldu. İşte ikinci bölüm. Aslında bu bahsedeceğim oyunlar çocukluk dönemini biraz geçtikten sonra oynamaya başladığımız oyunlardan oluşuyor. Hatta 80'lerin müthiş en müthiş şeyleriydi. Şimdilerde bu oyunlara board oyunları falan deniyor. Artık hazır oyunlar mı demek lazım, topluluk halinde oynanan oyunlar mı demek lazım bilmiyorum. Birde ilginç icatlar vardı bu oyunların dışında onlarıda yazacağım en kısa sürede;

Monopoly: Oyunu teferruatlı bir şekilde anlatmaya gerek yok sanırım. Sadece herkesin kafasında yer eden "Haşim İşcan" vardı mesela kirası amma yüksek olurdu. "Vali Konağı Caddesi" filanda lüks yerlerdi. Ev yapardın Otel yapardın birbirini sömürürdün. Oyunda birisi kasa (Banka) olurdu, birde anlamsızca "Lütfen kodese gidiniz" kartı çekip kodese giderdin. Bu oyun karton oyunlarının babasıydı. Sonraları Borsa, Milyoner hatta enflasyon sonucu Milyarder olmak üzere Türk versiyonları çıkmıştı.

Gizli Hedef: Bence gelmiş geçmiş en baba board/karton yada ne zıkkımsa oyunuydu. Şimdiki strateji oyunlarınında bence atası sayılabilecek bir oyundu. Kırmızılar benim maviler senin, çek bakalım kartı. Hah ! "Kamtçatka 'yı ele geçir" sıçtık. Kamçatka sözcüğü kafamıza kazınmıştı. Dostunu öğrenmek istiyorsan bu oyunu oynaman sana baya yardımcı olurdu. Oyunda arkadaşlık yoktu, sadece çıkarlar vardı. Deli danalar gibi saatlerce oynardık. En sevdiğim şey oyunda bazen soğuk savaş moduna geçilir, herkes komşusundan kıllanır sınır bölgelerine asker yığardı. Bir süre sonra büyük bir savaş başlardı.

Kızma Birader: Aslında bilgi, beceri, strateji gibi unsurlar sıfıra indirilmiş salakça bir oyundu. Ama çaresizlikten oynardık herhalde. Kızma Birader , neyine kızıyim kardeşim ben senin. At zarı oyna...

Solo Test: Herhalde kendi başına oynadığın için solo. Oyunun zeka seviyesini ölçtüğü söylenirdi. Bir tarafı delikli bir zımbırtı üzerinde bu deliklere giren "şey"ler vardı. Birini diğerinin üzerinden atlatırdın, üzerinden atlattığını kenara koyardın. Amaç 1 tane "şey" bırakmaktı. Yanlış hatırlamıyorsam şöyle bir sıralaması vardı. 1.Bilgin, 2.Zeki, 3.Kurnaz, 4.Başarılı, 5.Normal, 6.Tecrübesiz, 7.Aptal, 8.Geri Zekalı, 9.Beyinsiz. 9 dan sonrası için bir sıfat yoktu ama fazla bırakan sanırım angut kategorisine giriyordu. Birde "Ben bi keresinde hiç bırakmadım olum!" diyen tipler vardı bunlar direk yalancı diye adlandırılıyordu.

Mini Futbol: Valla ismini tam hatırlayamıyorum, bu oyun kırtasiyelerde satılırdı. Plastik, yeşil bir zemine sabitlenmiş küçük futbolcular vardı. Top misket büyüklüğünde plastikti, futbolcuların ayağının çevresi çukurdu. Top bu çukura girdiğinde futbolcunun ayağına yapışırdı. Futbolcuyu kafasından tutup geri çeker, esnetirdik bırakınca şut çeker yada pas verirdi. En sıkıntılı durum tam sert bir şut çekecekken adam "lok" diye yerinden çıkardı. Daha kötüsü bazen kırılırdı. O zaman büyüklerden tamir için yardım istenirdi. Ateşte ısıtılmış bir çivi adamı tekrar birleştirirdi. Birde kaleler plastik olduğundan bazen kaleye giren top tekrar çıkardı o zaman goldü değildi tartışmaları olurdu. İngiltere'nin bize 5-8 attığı yıllarda Milli Maçları seyreder bu oyunu oynar hayıflanırdık. Aslında bu oyun ticari hale gelmeden önce biz bunun ilkel versiyonunu kendimiz hazırlardık. Küçük bir tahta veya sunta parçası üzerine önce çizgiler çizilir, daha sonra futbolcu niyetine çivi çakılırdı ve top yerinede bozuk para kullanılırdı. Az delinmedi parmaklarım o çiviler yüzünden.

Neden Hep?

2007-10-30T11:05:00.000+02:00

Neden hep biraz önce kullandığın TV kumandası bir anda kaybolur, ararsın bulamazsın tam ayağa kalktığın anda "Çotank" diye yere düşer ve neden hep pillerden biri koltuğun altına yuvarlanır.

Neden hep çok çişin geldiği tam kapının önüne gelince daha bi aklına düşer ve sen başka zamanlarda "şak" diye açtığın kapıyı bir türlü açamazsın. İçeri girersin ve neden hep çok çişin varken ayakkabı bağın düğümlenir.

Neden hep aradığın şey en son baktığın çekmecede olur.

Neden hep radyo kanallarını karıştırırken sevdiğin bir şarkı yakalarsın, tam sesini açarsın ve şarkı biter.

Neden hep otobüs durağında elinde tuttuğun bileti cebine koyar koymaz otobüs gelir ve sen acilen otobüse atladıktan sonra bütün cepleri arayıp en son yokladığın cebinde bulursun bileti.

Neden işten yorgun argın geldiğinde ve kanepeye 2.80 uzanıp kumandaya elini attığında, birisi mutlaka televizyonu düğmeden kapatmıştır ve sen tekrar kalkmak zorunda kalırsın.

Neden hep yediğin bir avuç fındığın sonuncusu çürüktür ve ağzında o iğrenç tad kalır.

Neden hep dolaptaki sütün son kullanma tarihini 10 dk. geçe senin canın süt çeker ve kıllanırsın 10 dk. dan bişi olur mu diye.

Neden hep yemek siparişin yarım saat boyunca gelmez ve sen sigarayı yakar yakmaz garson kapıdan senin siparişin ile gözükür.

Şehir Efsaneleri Bölüm 1

2007-10-24T21:00:00.000+03:00

Mimar Sinan
1950–60 arası bir tarihte inşaat mühendisi, mimar ve jeofizikçilerden oluşan bir Japon heyeti Türkiye’ye gelmiş. Heyet İmar ve İskân Bakanlığı’ndan izin alarak ülkemizdeki tarihi yapıları incelemeye başlamış. Ayasofya’yı, Yerebatan Sarnıcını filan gezdikten sonra sıra Sinanın kalfalık eseri Süleymaniye Camisi’yle Sinan’ın öğrencisi Mimar Davut Ağa’nın eseri Sultanahmet Camisi’ne gelmiş. Japonlar bu camiler üzerinde günlerce inceleme yapmışlar. Her geçen gün şaşkınlıkları daha da artıyormuş. Çünkü Japonlar daha ilk incelemede camilerin gevşek bir zemin üzerine inşa edildiğini anlamışlar. Ama bunca yıl, bu camilerde bir çatlak dahi olmamasına akıl sır erdirememişler. Bunun üzerine Türkiye programının gerisini tamamen iptal edip, bu iki cami üzerine yoğunlaşmışlar. Araştırmalarının sonucunda herhangi bir sarsıntı sırasında bu iki caminin sabitlenmediğini aksine yerinde oynayarak yıkılmaktan kurtulabildiği ortaya çıkmış. Minareleri incelediklerinde ise dumurları ikiye katlanmış. Minarelerin çok daha gelişmiş bir raylı sistem mekanizması üzerine oturtulduğunu ve her yöne yaklaşık 5 derece yatabildiğini görmüşler. Daha derin araştırma yapmak için Edirne’ye, Sinan’ın ustalık eseri Selimiye Camisi’ne gitmişler. Oradaki olağanüstü sistemleri görünce iyice dumur olmuşlar. Selimiye’nin tüm sırlarını aylarını harcayarak çözmüşler. Japonya’ya döndüklerinde ise Sinan’ın sırlarını uygulamaya sokarak şehirlerini Sinan’ın kullandığı sistemlerle kurup muazzam gökdelenler dikmişler. Yani şuan gelişmiş ülkelerin gökdelen yapımında kullanıldıkları çoğu sistem, yüzyıllar önce Sinan’ın geliştirdiği mekanizmalarmış.

Bilgisayarın din kararı
Amerika’da Katolik kilisesinin yöneticileri, ’Madem ki devir bilgisayar devri, o zaman çoook güçlü bi bilgisayar yaptırıp elimizde dinlerle ilgili ne kadar bilgi varsa yükleyelim, sonra da soralım bakalım, ’En iyi din hangisi?’ Amerikalılar bu deney sonunda bilgisayarın kesinlikle Hıristiyanlığı seçeceğinden eminmişler. Dertleri de, sonucu Dünya’ya açıklayıp hava atmakmış. IBM firmasına accayip güçlü bi bilgisayar ısmarlanmış ve bütün kutsal kitaplar, peygamberlerin hayatı, işte ne bileyim, dine dair ellerinde ne varsa yüklemişler hard diske. Sonra da ’En iyi din hangisi?’ diye yazıp ’start’ düğmesine basmışlar. O dev bilgisayar tuhaf sesler çıkarıp haldır huldur günlerce çalışmış. Çalışmış, çalışmış, çalışmış... Sonunda da hoparlöründen tok bi ses gelmiş: ’Laaaaa ilahe illallahhh...’

İstanbul’un Dibindeki Tüneller
Efsaneye göre, İstanbul’un altı birbirine bağlı tünellerle kaplıymış. Hatta bu dehlizlere Yerebatan Sarayı’nın gizli bi yerinden de giriliyormuş ve tünel denizin dibinden devam edip taaa Kınalı ada’ya kadar gidiyormuş. Tüneller Kapalıçarşı’nın altından da geçiyormuş taabi. Hatta şu an, Çarşı’nın gizli tutulan bi yerinden girilebiliyormuş bu tünellere. Buralarda yemek takımı üzerine çalışan gümüş kaplama atölyeleri varmış. Yerin dibindeki yere ruhsat verir mi belediye? Heepsi kaçakmış bunların. Çalışanlara da işe başladıkları gün, dehlizlerden kimseye bahsetmeyeceğine dair Kur’an’a el bastırılıyormuş.

Rakı Şişesinde Balık

2007-10-22T17:50:00.000+03:00

Eğer doğru insanlarla birlikte oturduysam o masaya, muhabbete; bazen kalkmak istemiyor canım. Konuşulan konular eğlenceli, düşündürücü oldukça muhabbet koyulaşıyor. E tabi birde alkolün getirdiği zihin açıklığı sayesinde ilginç şeyler konuşulmaya devam ediyor.

Neden "çilingir sofrası" denildiğini bilir misiniz? Birkaç duble içildikten sonra insanlar normalde söyleyemedikleri şeyleri söylemeye başladıkları için, yani insanların dilinin kilidini açtığı düşünüldüğü için söylenmiştir.

İlginçtir, tespitlerime göre muhabbetin belli bir seyri ve aşamaları var, tabi bu masanın etrafına oturanlara göre bazı değişiklikler gösteriyor.

Sofrada bulunan ve evli olan erkeklerin bazılarının, nasıl sofraya dahil olabildiği sorgulanır. Yani "kılıbıklık" muhabbeti yapılır. "Olm yengeden nasıl izin aldın da geldin ?" gibi söylemler mutlaka olur.

Masadaki herkes en azından bir kere Milli Takım antrenörü olur. İdeal 11 kurulur ve takıma Dünya Kupası kazandırılır.

Memleket mutlaka kurtarılır, "Bunların hepsini sallandırıcan Taksim meydanında bak bi daha yapıyorlar mı?" cümlesi mutlaka kullanılır.

Zengin olmak yolunda radikal iş girişimleri yapılmaya çalışılır. Alkolün verdiği zihin açıklığı sayesinde şirketler kurulur, şirketler batırılır.

Mesela konu mutlaka dini öğeler içeren bir hale gelir konuşmanın bir yerinde, içki neden günahtır, mantık, acaba soruları, yorumlar.... uzar gider. Sanırım "günah işlemenin" verdiği suçluluk duygusu akla gelir bu gibi zamanlarda. O yüzden konu bir şekilde dini konularla ilişkilendirilir.

Masadaki gruba yönelik ortak anılar (Lise yılları, üniversite yılları,..) konuşulur. "Kafanı nasıl yarmıştım ama.", "Lisedeki matematikçiyi hatırlıyor musun?" gibin anılar mutlaka hatırlanır.

Kadınlar Ve Çikolata

2007-10-21T20:40:00.000+03:00

Kadınlar ve çikolata arasında özel ve ilginç bir ilişki olduğunu her halde bütün aklı selim erkekler bilir ve kabul eder. Kabul eder diyorum çünkü bu konuda kabullenmekten başka bir seçenek olduğunu düşünmüyorum. Kadınlar çikolatayı sever, hemde zaman zaman erkek arkadaşlarından, kocalarından daha çok sever.

Ama benim ilgilendiğim kısmı yada tespitim; reklamlar ve reklamlarda bu ilişkinin nasıl kullanıldığı. Dikkat ettinizmi bilmiyorum ama reklamlarda genellikle kadın kişi çikolatayı bir ısırır kendinden geçer. Artık ne hissediyorsa ?

İşin bilimsel yanı yok değil hani çikolata yemek bazı bilim adamlarına göre insan vücudundaki serotonin adlı maddeyi arttırıyor ve bu maddede bir şekilde insanda mutluluk hissi uyandırıyor.

Yapılan bir diğer araştırmaya göre ise kadınların büyük bir kısmı çikolatayı sekse tercih ediyor. Tabi erkek güruhunun buna bir itirazı olabilir kanımca olmalıdır zaten....

Birde kadınların seks objesi olarak kullanılmasına her platformda itiraz eden kadınlar neden çikolata reklamlarına ses çıkarmıyor acaba..

100 Yıl ileri 100 Yıl geri

2007-10-16T22:00:00.000+03:00

Hani hatırlarmısınız bir başbakanımız vardı; "Türkiye 'ye çağ atlattık, çağ" diyordu. Valla başkaları ne düşünür bilmem ama benim için biraz ilginçti. Öyle ilginç şeylere şahit oldum ki büyürken, belkide son şanslı nesildik. Eski zamanlarda olsa gerçekten bir çağın kapanışı ve diğerinin açılışına neden olacak şeyler gelişti gözümüzün önünde. Sanki 100 yıl gerisi ve 100 yıl ilerisi arasında bir yerdeydik. İnsanlık tarihini etkileyecek büyük keşifler yapıldı o yıllarda.. Hepsi o yıllarda keşfedilmese bile Türkiye ve biz o yıllarda tanıştık bazılarıyla..

Siyah beyaz televizyon seyrettik uzun süre, daha sonra evimize ilk renkli televizyonun gelişinide hatırlıyorum. Şimdi yaşı itibarı ile siyah beyaz televizyonu hatırlamayanlar ile bir araya geldiğimizde;

"Nasıl yani? Kırmızıyı ne renk görüyordunuz? - Gri."

"Peki mavi? - Oda gri." gibi konuşmalar geçiyor.

Cep telefonu ile o yıllarda tanıştık.

PC mi o da ne "Amstrad", "Commodore 64", "Amiga" vardı.

İnternet 'i ilk duyduğumda anlam verememiştim. O da neydi ki..

Camdan ve depozitolu kola şişeleri vardı. Ama Kutu kola denilen şey o zamanlar popüler oldu.

CD ile tanışmamızda aynı tarihlere denk geliyor.

Tam olarak keşif sayılmasa da yinede büyük bir gelişme olan tek kanallı televizyondan, çok kanallı televizyona geçiş dönemiydi. (Az uğraşmadık ağabeyimle birlikte anten yapıcaz Star 'ı seyredicez" diye.

Potansiyel Sapık

2007-10-15T22:15:00.000+03:00

İlginç bir konuya değinmek istiyorum, beni özellikle evli olanlar veya kız arkadaşları ile alışverişe çıkanlar anlayacaktır. Yanınızdaki bayan ile alışveriş yaparken yada gezinirken bayanlar için iç çamaşırı satan bir mağazaya girersiniz..

Doğal olarak eşiniz,kız arkadaşınız ürünleri incelemeye başlar, ilk başlarda sizde onun yanındasınızdır ve "Biz birlikteyiz" edasıyla bakarsınız etrafa. Daha sonra o sizin yanınızdan ayrılır ve siz tek başınıza kalırsınız. İşte tam bu sırada siz oyalanacak birşeyler bulmaya çalışırsınız. Eğer o mağaza erkeklere yönelik ürünlerde satıyorsa bir süre onlarla ilgilenirsiniz, ama satmıyorsa;

Havaya bakan adam durumunda mağazada dolanırsınız.

Etrafta türlü çeşit sütyen,külot arasında dolanır hatta kendinizi kaptırır fiyatlarına veya kumaşlarının kalitesine bakarsınız.

Cep telefonunuzla oyalanırsınız.

Duvarda asılı manken fotoğraflarına bakarsınız, reklamları incelersiniz.

Bunların hangisini yaparsanız yapın bir süre sonra bir sürü dantelli, incikli boncuklu sütyen ve külotların arasında "kıllı börklü" bir adamsınızdır. Siz oraya yakışmıyorsunuzdur, o manzara içinde fena halde sırıtan bir görüntüsünüzdür. Ve nedense tezgahtar bayanlar veya oradaki diğer bayan müşteriler size tuhaf bakışlar fırlatmaya başlar. İşte siz Potansiyel Sapık durumundasınızdır.

Haftanın Yorum'u

2007-10-15T22:00:00.000+03:00

Ana haber bültenlerinde reklam verilmesini anlamıyorum. Hele de bitmesine 3-4 dakika kala reklam verip, "reklamlardan sonra Haber bültenini bitireceğiz, ama siz yinede kanal değiştirmeyin" diyede tembih etmiyorlar mı işte asıl o zaman deliriyorum.

Şehit haberleri arttıkça, her gün bir televizyon kanalında yeni bir şehit haberi gördükçe gerçekten kan ağlıyorum.

Maillerden sonra cep telefonlarına dadanan, "Bilmem neresi giyimde %50 ye varan indirim" reklam SMS lerinden nefret ediyorum.

Cuma akşamları arabamı iki sokak arkaya bırakmama neden olduğu için benim tam kapımın önünden geçerek sokağımıza kurulan pazara sinir oluyorum.

Roberto Carlos'un uzaylı olduğuna (hani kafasıda sanki bunu kanıtlıyor:)) inanıyorum.

Kaldırsak mı, kaldırmasak mı?

2007-10-10T20:57:00.000+03:00

Kaldırımlar önemlidir bizim ülkemizde, bizim kültürümüzde. Kaldırımlarda yaşanır bir sürü hayat, türlü türlü hikayeler,şiirler,şarkılar vardır kaldırımlarla ilgili. Bazı ilçeler kaldırımları ile ünlüdür; misal "yüksek kaldırım", "arnavut kaldırımı" vb..

Ne demiş Necip Fazıl Kısakürek;

Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık;

Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.

Bu gece yarısında iki kişi uyanık,

Biri benim, biri de serseri kaldırımlar

Kaldırım mühendisliği diye bir deyim bile vardır. Kimdir kaldırım mühendisi ? Şimdi diyeceksiniz ki "İşsiz gezen, eften püften işlerle uğraşan aylak takımına denir." Ve hata edeceksiniz. Kaldrımı kendine iş edinmiş kişiler, kurumlar vardır bizde. Bence en büyük kaldırım mühendisleri bütün şehirlerde anlamsızca, her sene (hatta bazen senede iki kere) kaldırımları yenileyen; Belediyeler, müteahhitlerdir.

Önceleri arnavut kaldırımı idi bütün kaldırımlar, nostaljik biçimde. Daha sonra kare taşlar döşendi, daha sonra kilitli tuğla, daha sonra yine kare taşlar, daha sonra......

Yahu başka derdi yok mu bu milletin? Dünyadaki belediyeler arasında bir yarışma düzenleseler; en iyi kaldırımı kim yapar diye. Bizimkiler birinci gelmezse şerefsizim!!! Hani bazen diğer belediyeler ile işbirliği yapıyorlar. Mesela Moskova Belediyesinden, kış şartları ile ilgili birşeyler öğreniyorlar. Hollanda Belediyesinden trafik için Metrobüs denilen şeyi öğrendik.

Bence diğer belediyeler bizden kaldırım ile ilgili çok şey öğrenebilirler, zira biz bu konuda kanımca dünya lideri olmalıyız...

Nerden Çıktı Bunlar ?

2007-10-05T16:50:00.001+03:00

Nerden çıktı bu sıvı sabunlar? Ne güzel mis kokulu köpür köpür kalıp sabunlar vardı.

Nerden çıktı bu cep telefonu? Önceden balkonda duran arkadaşımızı ıslık çalarak çağırırdık.

Nerden çıktı bu kredi kartları? Herkes cebinde olduğu kadarını harcardı.

Nerden çıktı bu süper marketler? Ne güzl bakkal İzzet Amca ile sohbet ederdik.

Nerden çıktı bu Waffle? Külahta dondurma yenirdi sahil turlarında.

Nerden çıktı bu Tabu? Hep sessiz sinema oynardık.

Nerden çıktı bu kombi,kalorifer? Ne güzel sobada kestane pişirirdik.

Nerden çıktı bu Kolibasili? Sahilden denize girerdik.

Nerden çıktı bu şifreli kanallar? Televizyondan maç seyrederdik.

Paradoks

2007-10-05T16:50:00.000+03:00

Televizyonda bir film seyretmiştim; filmde yazar olan bir adam yazı yazmanın sırrını kendine göre şöyle açıklıyordu “ Yaz sadece yaz, önce yaz sonra düşünmeye başla”. Düşündüm gerçekten işe yarayabilir miydi acaba? Çünkü ne zaman bir şeyler yazmayı düşünsem ( rahatlamak için, genelde öyle yapıyorum ) aklıma yazacak bir şey gelmezdi. Yada biraz yazıp sonra dururdum ve rahatlamak için yazmaya başlamama rağmen belli bir süre sonra sıkılırdım.

Sonra bende adamın dediği gibi yapıp yazmaya başladım düşünmeden ellerimi klavyenin üzerine koydum ve nereye gidiyorsa oraya bıraktım. Ortaya bir şeyler çıkıyormuş gibi geldi, yani bir yazı üzerine düşünmeye başlamadan yazıya başladım. Nereden baksan yarım sayfa yazı çıktı ortaya. Ve şimdi bu işin başka bir yanını keşfettim; aslında hiçbir şeyden bahsetmeden bu kadar yazı yazmış oldum. Peki, bu ne demek?

Bu şu demek eğer bu yazıyı gerçekten rahatlamak için yazıyorsam problem yoktu. Yazının sonunda rahatlamış olacaktım. Ama birilerinin okuması için yazıyorsam yukarıda anlatılanlardan bir şey anlamak mümkün müydü? Bundan da önemlisi yazdığım yazıyı birilerinin okumasını istiyor muydum? Bilmem, ortaya bir şeyler çıkartıp sonra saklamak biraz tuhaf yani kimse görmeyecekse niye yazdın, birileri için yazıyorsan samimiyet biraz güme gidiyor. Neyse!

Haftanın Yorum'u

2007-10-01T16:03:00.000+03:00

Türkiye - Malezya karşılaştırması haberlerini ve yazılarını, "Mahalle Baskısı" laflarını duyunca artık neredeyse kusuyorum.

Haber bültenlerinin veya spor haberlerinin sonunda " Az sonra Elinizin Körü adlı diziyi seyredebilirsiniz sayın seyirciler " diye anons yapılmasına uyuz oluyorum.

Prof. Dr. Üstün Dökmen 'in yaptığı işlere (Küçük Şeyler serisi kitaplar ve TRT 'deki TV programı gibi) bayılıyorum.

NTV 'deki Yorum Farkı adlı programda birbirlerine girmelerini ama özellikle Emre Kongar 'ı seviyorum.

Orhan Ayhan efsanesinin maç anlatımlarını özlüyorum.

Havaalanından evime dönmek, Türkiye'nin herhangi bir köşesinden İstanbul' a seyahat etmekten uzun sürdüğü için İstanbul trafiğinden tiksiniyorum.

11 ay ortadan kaybolup Ramazan ayında ortaya çıkan ve nemalanmaya çalışan binbir türlü tipi (şarkıcı,hacı,hoca,.) Allah ' a havale ediyorum.

Pide kuyrukları gittikçe uzasa da, bir pidenin neden 1,25 YTL olduğunu anlamasam da, Oruç herkesin başına vurup akşam üzerine doğru herkes sinirkrizi eşiğini zorlasa da, Ramazan 'da huzur buluyorum.

Evlerinin Önü Boyalı Direk

2007-10-01T11:31:00.000+03:00

Hepimizin bildiği bu türküye çok ilginç ve güzel bir yorum.

Çocukluk Oyunları

2007-09-28T23:40:00.000+03:00

Benim çocukluğumda oynadığım, muhtemelen benimle aynı yaş grubunda olanlarında yakından bildiği bazı oyunlar vardı. Tabi internet,bilgisayar vs. olmadığı için, sosyal bir ortamda bu ilginç oyunları oynayarak büyüdük. Güzeldi ama be !!!! Samimiydi !!!

Çivi: Tek gerekli alet edevat, bir adet çivi veya çakıdır. Birde tabi çiviyi saplayacak çamur bir mekan. Sanırım iki kişi iki noktayla başlayıp birbirlerini çevrelemeye çalışıyorlardı. Ama kendi çizgilerini kesmeden.

Dekman yada Dekmancılık:İsim nerden geliyordu tam hatırlayamıyorum ama sanırım bu bir çeşit ateş etme efektiydi galiba. Günün koşullarına göre Kovboylar/Kızılderililere karşı gibi bir tema seçilir. Mahalledeki ahali iki takıma ayrılır, sonra eller tabanca gibi yapılır (eğer tanıdık marangoz varsa o zaman daha gerçekçi tabanca modellemeleri olurdu) ve "Dışyın, dışyın" yada "Dekman, dekman" nidaları ile savaşılırdı. En sıkıntılı durum "Öldün çık" durumuydu. Çünkü bütün kavgalar bu yüzden çıkardı ve "Öldün, ölmedin" diye oyun biterdi. Teknolojinin gözünü seveyim, bak şimdi paint ball var.

Tüf Tüf: Yarım metrelik bir elektrik borusu, bolca kağıt. Kağıtları rulo yapıp, borunun içine koyarsın sonrada hadi bakalım nefesine kuvvet "Tüf tüf". Bunların geliştirilmiş olanları vardı; küçük bir parça kesilir borunun üstüne yapıştırlır ve işte sana dürbünlü tüf tüf . Tabi ateş edecek bir hedef bulmakta önemlidir !!!

Futbolcu yada araba kartları: Bu kartlarda futbolcuların veya arabaların özellikleri yazardı. Örneğin "benim arabanın max. hızı 180 km" "benim ki 140 km" "o zaman ben kazandım ver kartı" şeklinde oynanırdı.

Kuka: Benim favori oyunlarımdan biriydi. Kısaca saklambaç oyununun topla oynananı diyebiliriz. Ayağı kuvvetli bir arkadaş gelir topa abanırdı, ebe topun peşinden koşar herkes saklanırdı. Sonra ebe gördüğü kimseleri topa ayağını basarak "KUKA" diye bağırırdı. Yakalayamadığı topa vurur bu sefer o "KUKA" diye bağırırdı ebe tekrar yumardı. Saatlerce oynadığımızı hatırlarım.

Kafa karış: Misket oyunları arasından sadece bir tanesiydi, bir kuyu vardı. Karışını kullanarak rakibin vururyordun. İsmi kalmış aklımda.

Alman kalesi: Topu yere değdirmeden kaleye gol atmak için uğraştığımız oyun. Top tekniğini geliştirdiğine inanılırdı. Topu kaleci yakalarsa yada outa atarsan kaleye geçiyordun. Kafa golü 2 sayı, bacak arası 5 sayı, gibi kurallar vardı.

Telli araba: Ya buda çok ilginçti, deliler gibi plastik arabaların kıçına tel bağlayıp peşinden koşardık. Araba sesi çıkarmayıda ihmal etmezdik tabi.

Çelik çomak: Bizim zamanımızda demode sayılabilecek bir oyundu. Sanırım çok eski jenerasyonlardan kalma olduğu için. Sıklıkla oynamasakta bir dönem oynadığımı hatırlıyorum.

Uzun Eşek: Anlatmaya lüzum görmüyorum. Efsanevi oyun.

Ortada sıçan: Sanıyorum bu oyunun diğer adı Yakartop yada Yakantop gibi birşeydi. Bir takım ortada toptan kaçar diğer takım; kenarlarda durup topla rakibi vurmaya çalışırdı.

Yerden yüksek: Tam olarak hatırlayamasamda böyle bişi vardı. Kaldırıma çıkamazsan ebeleniyor muydun neydin?

Zımba: Bu sert oyunlar kategorisine giriyordu. Ortaya bir daire çizilir ebe dairenin içine girer daha sonra "Zımbaaaaaaa" diye bağırarak diğerlerini kovalardı yakalarsa tekmelerdi. Ebenin nefesi tükenince , bu sefer diğerleri onu tekmeleyerek daireye kadar kovalardı.

Bilyalı: Daha sonra başkalarından bu alete Tornet dendiğini öğrensemde biz Bilyalı demeyi tercih ediyorduk. Eskici, araba tamirhaneleri gibi yerlerden temin edilen 4 adet rulman sayesinde tahtalar kullanılarak araba yapılırdı. Daha sonra mahallenin yokuşundan aşağı son sürat kaptır gitsin.

Son Sözler

2007-09-28T23:18:00.000+03:00

Bi kereden bişey olmaz !
Ananı.....
Kırmızı mı, mavi mi? Kırmızı anasını satıyim kes gitsin..
Oynama şununla şeytan doldurur !
Aşkım, bak ellerimi bıraktım.
Baba, ben hamileyim.
Eşşedüenla.....
İzlede gör nasıl balıklama atlanır.
At at ben tutarım.
Suçsuzum...
Aleykümesselam.

Mahalle Maçı Kuralları

2007-09-27T15:58:00.000+03:00

İlginçtir, yaşıtım insanlarla konuştuğum zaman, çocukluk anıları anlatılmaya başlandığında dikkatimi çeken birşey oldu. Hepimiz ayrı şehirlerin ayrı köşelerinde olmamıza rağmen bazı oyunlarda kullandığımız oyun kuralları ve teamüller birbirinin aynısıydı. Özelliklede futbol kuralları daha doğrusu mahalle maçı kuralları;

Topu atan alır: Eğer top oyun alanından uzağa kaçarsa bahçe, garaj, ağaçların arası gibi hemen "Atan alır abicim git al!!" diye topu oraya gönderene çıkışılır.

3 Korner 1 Penaltı: Genelde dar bir sokakta top oynandığı ve korner kullanacak alan olmadığı için uydurulmuş bir kuraldır.

En çok sektiren maça başlar: Maça kimin başlayacağını tespit etmek için top sektirilir ve en fazla sektiren takım maça başlar. Bazı durumlarda yerden bir taş parçası alınır bir tarafına tükürülür ve havaya atılıp yaş mı kuru mu diye sorulur. Bilen oyuna başlar.

5'de devre 10'da biter: En güzel kurallardan biridir. Saat tutmak yok hakem yok, ancak arada sırada maçın bitmeyip hava karardığı olmuştur.

Belden yukarısı gol değil: Bu kural yalnızca minyatür kale maçlarda geçerliydi.

Topu 3 kere sektirme: Kaleci topa sahipken, rakip takımdan birisi onu rahatsız ederse; kaleci topu 3 kere sektirir "Açılsana olm 3 kere sektirdim!" der. Artık dokunulmazlığı vardır.

Kaleden kaleye gol olmaz: Açıklamaya gerek var mı?

Kendi adamın söölüyo: Takımlar arasında bir anlaşmazlık durumunda eğer oyuncu kendi takımının aksine birşey söylerse, rakip takım bu kuralı devreye sokar ve maça kaldığı yerden devam edilir.

3 adım kuralı: Serbest vuruş durumunda, atışı kullanacak oyuncu çok uzun adımlarla zıplarcasına 3 adım sayar ve barajın duracağı yeri belirler, diğerleri hemen "Oooha sen normalde de öylemi yürüyosun ?" gibi serzenişlerde bulunur.

Kalelerin eşit olması: Bu durum için aynı adam gidip iki tarafında kalelerini adımlar ve aynı olduğunu tespit eder.

Duvardan gol olmaz: Top oynanan sokağa göre değişsede bazı yörelerde rastlanır.

Abanma yok: Özellikle kalede yaşça küçük birisi var ise bu kural daha hassasiyetle uygulanır.

Birde bunların dışında en çok arıza çıkan durumlar şunlardır;

Kale direği diye birşey olmadığı için taşın üzerinden geçen toplar mızıkçılık seviyesine göre ve topun taşa geçiş yakınlığına göre:

Direeeek !

Direkten gol!

Ne alakası var direğe çarpıp çıktı işte.

gibi kategorilere ayrılır ve itina ile arıza çıkarılır. Ve daha aklıma gelmeyen binlerce şey.

Grip Aşısı Gerçek mi? Rant mı?

2007-09-27T15:27:00.000+03:00

Hadi bakalım, kış geliyor, tartışma başlıyor. Grip aşısı yaptırmalı mı? Yaptırmamalı mı? Kimler yaptırmalı?

Doktorlara göre faydalı birşey, özellikle yaşlılar, çocuklar ve kronik hastalığı olanlar mutlaka yaptırmalı

Ben olaya başka bir açıdan yaklaşıyorum, bazı komplo teorisyenlerine göre;

Grip aşısı dünyadaki en büyük yalanlardan bir tanesi.
Bu işten kazanılan paraların haddi hesabı yok.
Dünya devleri bu işin içinde.
Aslında içinde virüs taşıyor (ki bu bir miktar doğru bir bilgi, bildiğim kadarı ile grip virüsünün türevlerini taşıyor. Ancak bahsedilen virüs böyle birşey değil ) eğer bir sene yaptırıp diğer sene yaptırmazsan bağımlı hale geliyorsun.

Ve liste uzayıp gidiyor, bunların bazıları saçma geliyor. Ancak içinde yaşadığımız dünyayı düşündüğümüz zaman herşey mümkün. Komplo teorisyenlerini bilmiyorum ama ben aşı olmayı geçen sene denedim ve hastalığı çok hafif ayakta geçirerek atlattım. Bende işe yaramış gözüküyor...

Haftanın Yorum'u

2007-09-25T16:17:00.000+03:00

Mehmet Ali Birand 'ın konuşurken takılmasına, şaşırmasına, kekelemesine bayılıyorum.

Yılmaz Özdil 'in yazılarını okumayı seviyorum.
Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı 'nın neredeyse günde kaç kere tuvalete gittiğini anlatan haber bültenlerinden sıkılıyorum.
Magazin haberlerinin ana haber bülteninde (TRT bile başladı) verilmesine hasta oluyorum.
Haftalık yayınlanan bir dizinin 1 saat 45 dk. (2 saatlik sinema filmleri var kardeşim) yayın süresi olmasına ifrit oluyorum.
Sokaklardan "Dub tıss, dubb tıss" diye anlamsız müzikleri hemde kulakları sağır edercesine dinleyerek geçen ve özellikle beyaz Şahin kullanan gençliği hiç mi hiç anlamıyorum.
Tornadan çıkmışcasına; tavuk kıçına benzer bol joleli saç, kıçından düşmek üzere olan bollukta bir kot pantolon, beyaz spor ayakkabılar vs.. gençliğe uyuz oluyorum.
Üst katımızda oturan ve her gece 23:00-23:30 sularında, evini o sesi nasıl çıkardığını anlayamadığım elektrik süpürgesiyle temizleyen komşumu Allah ' a havale ediyorum.
Mahallemizde terör estirircesine meşin yuvarlağın peşinden koşan afacanlara, arabama top attıkları için hafifde olsa kızıyorum.

Aklıma Harika Bir Fikir Geldi !

2007-09-18T16:18:00.000+03:00

Son günlerde kafama takılan bir deterjan reklamı var. Hani şu Ayşe Teyze 'li olan. Ev hanımı Ayşe Teyze ' yi arıyor ve " Ayşe Teyze aklıma harika bir fikir geldi." diyor yada onun gibi birşey. "Lekenin üzerine bulaşık deterjanı döktüm. Sonra yıkadım hemen çıktı diyor." Hatırladınız mı reklamı ?

Hah işte o reklam, sonra Ayşe Teyze ve deterjan firması şöyle bir açıklamada bulunuyor. Lekeleri çıkarmak için çamaşır deterjanın içine bulaşık deterjanı kattık. Buyrun alın bunu siz yapamazsınız, normal deterjandan daha pahalı ama olsun içinde bulaşık deterjanı var.

Bu nedir ya nasıl reklam kardeşim bu !

Dünyaca ünlü koca deterjan firması AR-GE ye ayırdığı adam ve bütçe sayısı kimbilir ne kadardır. Ama bulunan çözüm bulaşık deterjanı ilginç....